controleplicht

“…omdat het moet van de accountant” is een veelgebruikt excuus binnen de organisaties waar Exitus Interim Finance actief is. En om eerlijk te zijn, ik betrap mezelf er ook weleens op.

Snelgroeiende ondernemingen worden groot door creatieve ondernemers, een flexibele organisatie met gepassioneerde multitaskers die zoveel mogelijk oppakken en het liefst alles van A tot Z (blijven) doen. Functiescheiding? “Niet van toepassing, daar doen wij niet aan of nog nooit van gehoord.”

En dan voldoen deze ondernemingen op een bepaald jaar door aanhoudende groei aan twee van de drie criteria van de wettelijke controleplicht. Wanneer in het daaropvolgende boekjaar wederom aan twee van de drie criteria wordt voldaan, wordt de onderneming controleplichtig en komt de RA accountant in beeld.

Regelmatig wordt de controleplicht in beginsel als een last ervaren, zowel door de ondernemer als de medewerkers. De ‘oude’ werkwijze met multitaskers voldoet niet meer. De organisatie dient qua processen en mensen anders ingericht te worden. Daarnaast is het noodzakelijk om fysieke controlemomenten te gaan toepassen waaronder voorraadtellingen en aansluitingen met de financiële administratie.

Wanneer je open staat voor de gedachte achter de controleplicht, kun je als ondernemer de binnen de controleplicht voorgeschreven werkwijze ook als een voordeel gaan ervaren. Door het her-organiseren en centraliseren van taken wordt een efficiencyslag mogelijk gemaakt en is er met een gelijk aantal mensen meer werk te verzetten. Daarnaast wordt het risico op (on)bewuste foutieve handelingen beperkt waaronder ook dubbele inkoopfacturen en het vergeten van verkoopfacturen.

De reden achter de controleplicht ‘vereisten’ én het mogelijke voordeel vind ik daarom veel interessanter om over te brengen dan de tekst “… omdat het moet van de accountant”. Wanneer je begrijpt wat je doet, waarom en waarvoor, dan wordt verandering namelijk ineens een stuk eenvoudiger.

(Door: Annalies Van Dessel-Oomen)